Chow Chow

Chow chow – rasa psa, należąca do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowana do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych.
Pochodzi z północnych Chin, gdzie nazywany jest również Sōng Shī Quǎn (Fluffy Lion Dog), Lang Gou (Wolf Dog) oraz Xiong Gou (Bear Dog).

Wzorzec rasy FCI  –> TUTAJ


Wymiary
Wysokość PSY 48 – 56 cm, SUKI 46 – 51 cm


Wygląd
Aktywny, zwarty, krótki i przede wszystkim bardzo harmonijny; o lwim wyglądzie oraz dumnej, dostojnej postawie; zwartej budowy; ogon noszony zdecydowanie nad grzbietem. Charakterystyczny dla Chow Chow jest niebiesko czarny język.
Umaszczenia: jednolicie czarna, ruda, niebieska, cynamonowa, kremowa lub biała; często cieniowana, ale nie w plamy czy łaciata (spód ogona oraz tył ud często jaśniejszego koloru). Chow Chow występuje w dwóch wariantach – krótko i długo włosy.


Historia rasy
Jest to rasa podstawowa poprzedzająca wszystkie nowoczesne rasy psów, które pojawiły się w XIX wieku. Rasę podstawową nie można nazwać rasą starożytną, ponieważ nie ma wystarczających dowodów, ani historycznych, ani empirycznych, aby precyzyjnie określić jego prawdziwe starożytne pochodzenie. Rasa Chow Chow powstała prawdopodobnie w starożytności na stepach północnych Chin, Syberii i Mongolii. Później psy te dotarły do Azji Południowej z koczowniczymi plemionami z Mongolii. Naukowcy odkryli, że Chow Chow ma niemal identyczną strukturę kości co odnalezione skamieniałe szczątki psa sprzed kilku milionów lat. Dlatego rasa Chow Chow jest uważana za najstarszą na świecie. Niektóre z najwcześniejszych dowodów na istnienie Chowów (lub bardzo podobnego psa) można znaleźć na ceramikach pochodzących z chińskiej dynastii Han (206 p.n.e. do 22 n.e.).
Niektórzy eksperci twierdzą, że Chow Chow był przodkiem Samoyeda, Keeshonda, Pomeraniana i Norweskiego Elkhounda, a niektórzy sugerują, że ten pies powstał w wyniku połączenia Samoyeda z tybetańskim Mastifem, ale jest to mało prawdopodobne. W latach pięćdziesiątych z połączenia Chow Chowa i Keeshonda powstała rasa Eurasier.

Jedną z charakterystycznych cech Chow Chowa jest jego ciemno niebiesko-fioletowy język. W Chinach z tego powodu często nazywają go Hei She-t’ou (Black-Tongue). Co ciekawe, każdy szczeniak z Chowa rodzi się z różowym językiem, który staje się niebiesko-czarny w momencie, gdy ma 8-10 tygodni życia.

W starożytności uchodził za przeciwnika złych duchów i strzegł świątyń przed ich złym wpływem. Pewien chiński władca posiadał rzekomo 5000 Chowów, które były wykorzystywane do polowań.

Rasa znana jest już od ponad 2000 lat, ale została opisana dopiero w 1903 roku przez American Kennel Club. Rasa ta kiedyś była używana do polowań na wilki, gdyż Chow Chowy mają długą sierść (około 10 cm), grubą skórę (około 3-4 mm) oraz cechuje je duża zawziętość. Ze względu na ich wytrzymałość, siłę i odporność na trudne warunki pogodowe wykorzystywano je również jako środek transportu w górach Tybetu.


Pielęgnacja
Sierść złożona jest z dwóch warstw: włosa okrywowego, prostego – dokładnie oddzielonego od skóry – i bardzo ścisłego podszerstka. Bardzo istotne jest regularne pielęgnowanie sierści, które pozwoli usunąć martwy włos. Nasza opieszałość może doprowadzić do problemów skórnych u czworonoga, wystąpienia alergii czy świądu.  W czasie szczotkowania nie należy jednak zbyt mocno „nacierać” na włos – szczególnie gdy nie mamy pod ręką specjalistycznych szczotek. Zbyt intensywne czesanie może spowodować wyrwanie zbyt dużych kłębów sierści i podszerstka. Do wyczesywania martwego włosa wykorzystujemy metalowy grzebień o szeroko rozstawionych zębach. Na szczególną uwagę zasługują portki na tylnych łapach i mankiety na przednich – tam też najczęściej powstają kołtuny. Kiedy wyczeszemy niepotrzebny włos, kontynuujemy zabiegi pielęgnacyjne przy pomocy szczotki nylonowej. Zabiegi należy powtarzać stosunkowo często, a najlepiej codziennie. Jeżeli nie mamy czasu, możemy czesać psa co drugi dzień. W żadnym przypadku nie lekceważymy obowiązków pielęgnacyjnych! Niestety, psy są bardzo wymagające, a opieka nad nimi zajmuje sporo czasu. Kąpiemy psa według uznania, jednak niezbyt często. Zbyt częste kąpiele z użyciem intensywnych preparatów mogą osłabić strukturę włosa.


Życie w mieście
Przez swoje leniwe usposobienie Chow Chowy nie mają problemu z przystosowaniem się do życia w mieście czy w bloku.


Charakter i szkolenie
Pomimo misiowatego wyglądu Chow Chow ma niewiele wspólnego z małym i słodkim niedźwiadkiem. To niezależne i uparte zwierzę. Szkolenie musimy zacząć zatem w bardzo wczesnym wieku, kiedy pies szybciej i chętniej chłonie nowe komendy i polecenia. Szkolenie winno być metodyczne, spokojne i konsekwentnie prowadzone (bez jakiejkolwiek agresji). Dzięki szkoleniu między właścicielem a jego psem powstaje niewidzialna więź budowana przez zaufanie i wzajemny szacunek. Z czasem miłość zostaje przelana także na pozostałych członków rodziny. Dobrze wychowany i wyszkolony Chow Chow odwdzięczy się bezwarunkowym przywiązaniem i łagodnością. Bardzo lubią zwracać uwagę właściciela i bliskich im osób, uwielbiają się przytulać.
A co ze spacerami? Psy zazwyczaj obojętnie mijają swoich kolegów. Nie są ekspansywne i nie bronią dostępu do terytorium. Nie wdają się też w potyczki mimo wybuchowego charakteru tak typowego dla ras orientalnych. Właściciele Chow Chow często podkreślają, że wspólne spacery z psem to droga przez mękę – przynajmniej jeżeli chodzi o początkowy okres szkolenia. Nie da się ukryć, że psy uwielbiają przeciągać się na smyczy i bawić z właścicielami w ciuciubabkę: pies w swoją stronę, a my w swoją. Aby czas relaksu upływał w miłej i spokojnej atmosferze, warto zakupić specjalne szelki, które mają nie tylko zastosowanie praktyczne (nie sprawiają zwierzęciu bólu w czasie przeciągania), ale także nie niszczą pięknej kryzy. Oczywiście wiele zależy od wychowania. Jeżeli uda nam się odpowiednio wyszkolić psa, nie sprawi większych problemów wychowawczych.


Ciekawostka
Pieski rasy Chow Chow rodzą się z różowym językiem, który wraz z wiekiem zmienia kolor na czarno niebieski. Według chińskiej legendy otrzymały ten kolor przez polizanie farby którą malowane było niebo podczas tworzenia świata. Jednak Chow Chow nie jest jedynym psem z takim językiem, drugim jest Chińczyk Shar Pei, dlatego te dwie rasy są uważane za bliskich krewnych.
Bez przerwy wydają odgłosy chrumkania, warczenia, sapania, chrapania.

 

 

 


~~ W Polsce znajduje się kilkanaście / kilkadziesiąt zarejestrowanych hodowli Chow Chow ~~


Źródła: Wikipedia, psy-pies.com, Pani Patrycja, Pani Jolanta, Pan Adrian z grupy „Chow Chow Poland ZKwP / FCI
Zdjęcia: Grafika Google


Grupa na Facebooku TUTAJ



„TOP 10 pięknych psów” Chow Chow – miejsce 10


„TOP 10 ras nie dla początkujących właścicieli” Chow Chow – miejsce 10